In de derde aflevering van de reeks gesprekken is het Johan de Groot die inzage geeft in een deel van zijn (sportieve) leven. Hij is de eerste die (op verzoek) de tekst vooraf heeft aangeleverd en op zich is dit niet verrassend voor onze getalenteerde schrijver van wekelijkse biljartverslagen. Ik sprak hem vandaag en kon niet anders concluderen dat hij een echte clubman is maar ook de realiteit niet uit het oog verliest (zijn vrouw en kinderen).
Geboren op 25 juni 1953 in Nieuwolda (Groningen)een dorpje onder de rook van Delfzijl
Sinds 9 augustus 1974 getrouwd met Mia.
Twee dochters en een zoon en 9 kleinkinderen 5 meisjes en 4 jongens.
Oudste kleinkind is 22 en de jongste 4.
Werkt of heeft gewerkt
Ik heb vanaf 2 februari 1972 gewerkt bij én voor de Douane. Tot november 1985 actief op de luchthaven Schiphol. In die tijd was ik ook nog ruim een jaar een sportinstructeur voor mijn douane-collega’s en gaf vier keer in de week les.
We zijn naar Apeldoorn verhuisd n.a.v. de vraag of ik mee wilde helpen aan de automatisering van de Douane. Bij de introductie werd de vraag gesteld: “Kun je tegen frustraties en onzekerheid”, een vraag die ik met “Ja” heb beantwoord.
Deze beslissing heeft mij uiteindelijk geen windeieren gelegd. Het zou een enerverend, veeleisend en prachtig project worden dat in juni 2018 werd afgerond. Uiteraard ook frustratie want na tien maanden werken aan een technische handleiding belandde deze in de prullenbak.
Het douane automatiseringsproject samengevat: “Van 100% papier naar 100% elektronisch”. Ik startte hier als opleider voor lokale systembeheerders en schreef handleidingen. Daarna werd ik projectleider van een technisch en administratief team.
Met de intrede van de commerciële software markt voor Douane producten werd mijn functie opgewaardeerd naar operationeel accountmanager.
Ik informeerde en adviseerde de softwaremarkt – in binnen en buitenland - over zowel technische zaken alsook toekomstige ontwikkelingen op het gebied de douaneprocessen. Alle geautomatiseerde douaneprocessen, import, export, transit, opslag en binnenbrengen/uitgaan (dit laatste proces ging i.s.m. met Rijkswaterstaat) waren begin juni 2018 allen succesvol afgerond en volledig operationeel.
Voor mij een prachtig moment om precies op mijn 65e verjaardag afscheid te nemen en van mijn pensioen te gaan genieten. Inmiddels acht jaar met pensioen maar nog steeds in contact met het toenmalige team. We spreken twee keer per jaar af om te lunchen en bij te praten.
Hoelang al bij de biljartclub
Net als bij Ap begon het bij mij op de donderdag avonden en zaterdag middagen bij de club, met o.a. Clemens, Adri, Ap, Eric en Henny en pas ergens rond 2014/2015 werd ik lid van de biljartclub. Was voor die tijd op de dinsdagavond nog actief als keeperstrainer.
De biljartclub is voor mij een heerlijk avondje uit. Ongedwongen een partijtje biljart spelen en socializen. Als je jarenlang gesport hebt, wil je ook hier winnen (dat zeker niet altijd lukt) maar ook je eigen spel proberen te verbeteren. En dan onze jaarlijkse “10 over rood” toernooi, altijd gezellig en (ont)spannend.
Ik ben blij dat ik lid van deze club ben.
Voetbal verleden
Ik heb bij 3 verenigingen gespeeld, t.w.
- In Wagenborgen bij “Wagenborger Boys” (Groningen) vanaf mijn 8e jaar tot mijn 22e.
- Vanaf 1975 tot 1985 in Nieuw-Vennep “SMS”
- Vanaf 1985 tot heden lid van Groen-Wit ’62.
Bijzonderheid : Tot mijn 25e was ik voetballer (spits) en daarna werd ik - bij SMS - keeper.
Met alle drie de clubs werd ik kampioen en promoveerden we van de afdeling naar de 4e klas KNVB. Met SMS en Groen Wit ’62 haalden we ook nog de 3e klasse.
Na vele succesvolle jaren ook nog eens vele prachtige jaren en kampioenschappen (vier keer op een rij) in een oud selectieteam. Door een onwillige knie was ik genoodzaakt om zo rond 2009 te stoppen.
Hobby’s
- Keeperstraining geven
In Nieuw Vennep heb ik een sportopleiding gedaan en mijn scriptie ging toen over keeperstraining. Er was in die tijd enkel wat informatie te vinden over de inmiddels overleden keepers iconen Frans de Munck (de “Zwarte panter”) en Lev Yashin, de enige keeper die de “ballon d’Or” won.
Enkele jaren later verscheen het succesboek van Frans Hoek specifiek over keeperstraining. Dit boek werd ook mijn leidraad voor mijn keeperstraining. Bij SMS trainde de selectie keepers zichzelf. Later deed ik dit eerst ook bij Groen Wit ’62. Als keeper van het eerste team trainde ik mijn eigen concurrenten.
Toen ik met het eerste stopte werd ik trainer van de selectiekeepers en daarna breidde ik dit uit met training geven aan de selectie jeugdkeepers. Met heel veel plezier heb ik dit bijna 30 jaar gedaan. Nu verzorgen oud pupillen van mij met veel enthousiasme de keeperstrainingen voor senioren en jeugd in het keeperscollectief. - Vrijwilliger zijn
Vanaf het begin bij de club actief als vrijwilliger, keeperstrainer, jeugd- en technische commissies, jeugdmanager. Nu nog enkel, maar met veel plezier, lid van het klusteam “Handy Man Team (HMT)” en verantwoordelijk voor al het materiaal bij de club (materiaalman) - Lezen en sport
Ik lees veel Thrillers en detectives en volg ik diverse sporten.
Waarvoor kan ik je wakker maken
Liever niet maar liefst wel als mijn huis in brand staat.
Kan iemand een beroep op je doen
In principe kan iemand altijd een beroep op mij doen. Echter houdt hierbij rekening dat “nee” ook wel een antwoord kan zijn.